nietzsche

*aşagıdaki yazı cogito 2001 25.sayıdan alınmıştır.sayfa 58.

Nietzche bizler gibi, ''iyi demokratlar '', ''iyi yurttaşlar'', iyi işciler'',
''iyi vergi mükellefleri'' gibi konuşmuyor; bizim bulundugumuz yerden değil,
fakat ne politik, ne ahlaki, ne devlete dair, ne metafizik ne de akli olan,
yeniden başlamak için yıkmaktan ve bozmaktan çekinmeyen aktif bir güç istenci
nin oluşturdugu bir ''başka yerden'' konuşuyor. Şu en önemli soru da buradan
gelmektedir: kim ''iyileştirmek'' istiyor, kim ''iyileştirilebilir'', kim bu
''iyileşmeye'' tahammül edecek güce sahip?

Kesinlikle kitleler değil, kesinlikle zayıflar ve dışlanmışlar değil. Hiçlik
istencini istediler aslında onlar, ondan besleniyorlar, çünkü yaşamlarına gerek-
li bu istenç.Eger bu hastalıktan kurtulup iyileşselerdi, bundan ölürlerdi de
mutlaka. Onlardan ''üstün bir birlik'', kolektif bir varlık'' oluşturdukları
yönundeki inancı kaldırın; yalnızlık, adanmışlık, vatan, kamu yararı yanılsa-
malarını kaldırın onlardan, sürücül içgüdüyü sökün, onları evrenin geçici oldu-
guna, sonunun olmadıgına, karmaşık ve anlaşılmaz bir dünyada yaşadıgımıza ikna
edin, parçalanırlar. Halkın bireysel özgürlük gücü yok; projesiz, programsız,
ortak kadersiz, güvensiz, mutluluk vaatleri olmaksızın yaşayamıyor. Bunlar olma-
dan anarşi, terör ve kendini yokediş içinde soluyor. Afyona ihtiyacı var-dine,
paraya, çalışmaya, ulusal gurura-; afyonu kaldırdıgınızda o hiçlik içinde çözü-
lecektir; sürünün birliğini kırdığınızda her hayvan kendi köşesinde ölmeye
gidecektir.